Ik vind het zeer rustgevend en inspirerend tegelijkertijd om intelligente mensen te ontmoeten die nog onverklaarbare zaken willen onderzoeken en begrijpen. Samen onderzoeken en informatie uitwisselen maakt me blij en wat me blij maakt draagt bij aan mijn vitaliteit! Er gebeuren  bijzondere dingen in onze wereld en niet alles hiervan kunnen we verklaren, nog niet alles kan ik misschien beter zeggen. Want als ik kijk naar hoe mensen met vernieuwing en verandering omgaan is dat standaard met argwaan en weerstand. Kijk bijvoorbeeld maar eens naar de reacties op de eerste beweringen van mensen dat de aarde wel eens rond zou kunnen zijn in plaats van vlak. Iedereen die hierin mee durfde te gaan werd met argwaan bekeken. Hoeveel bewijzen, berekeningen, discussies en acties om eerdere bevindingen te weerleggen waren hiervoor nodig? En wat dacht je van genezing door middel van aderlating? Hier waren mensen ook een tijd lang van overtuigd dat dit de enige optie was.

Momenteel komt er bijvoorbeeld steeds meer informatie over kwantumfysica, nulpuntenergie, over alternatieve zorg- en geneeswijzen, gedachtekrachten, visualisatiekracht, (biologische) voeding, etc. en het effect hiervan op ons lichaam en ons welzijn. Het wordt ook gebracht als iets wat een onderdeel van onze nieuwe geneeswijze kan zijn, bij kan dragen aan gezondheid en vitaliteit. Voor mij is veel hiervan helder en logisch, ook zonder dat ik de wetenschap of de werking ervan ken. Ik kan veel vanuit eigen ervaringen bevestigen, ‘gewoon omdat het zo is’. Tegelijkertijd heb ik er net als anderen ook vragen over en wil ik ook graag concrete uitleg over het waarom en hoe precies.  Is dat “eerst willen weten” een bekend menselijk proces? Ik denk van wel…
Tot in de 16e eeuw dachten we dat de aarde plat was en tevens het middelpunt van het heelal was. Vind je dit niet vreemd?
– Volgens verhalen wist de Griekse filosoof en wiskundige Pythagoras al in 600 v Chr. te vertellen dat de aarde een bolle vorm heeft;
– De Griekse wiskundige en astronoom Eratosthenes berekende in 300 v Chr. dat de aarde rond is en wist er al een berekening van de omtrek bij te geven (Die toen al aardig correct was!)
– Pas ten tijde van Gaius Plinius de Oudere (letterkundige, wetenschapper en adviseur van de keizer) werd in 100 na Chr. algemeen aanvaard dat de aarde rond van vorm is, zo’n 400 jaar na de uitspraak van Eratosthenes.
– De Griekse wiskundige, astronoom en astroloog Claudius Ptolemaeus borduurde in de jaren 80-150 na Chr. voort op eerdere berekeningen en voegde er de breedtegraden aan toe, alsook het begin van het constateren van verschillende klimaatzones. Hij schreef verschillende boeken waaruit de ronding van de aarde opgemaakt kon worden.
Uiteraard volgen er nog veel meer mensen die berekeningen maken, discussies voeren en wetenschap bedrijven over de ronding van de aarde en haar plek in het heelal.

Ondanks dat er al vanaf 600 voor Chr tekenen zijn om aan de platheid van de aarde te twijfelen, vanaf 300 v Chr dat het rond is en er honderden jaren die volgen bevestigingen hiervoor worden getoond vanuit de wetenschap geloven mensen in 1492 (Slechts 2000 jaar later) nog steeds dat Columbus van de aarde kan vallen!

Natuurlijk zijn er invloeden en omgevingsfactoren geweest die mensen anders hebben doen willen geloven. Zo was dat toen en zo is dat nu nog steeds. Maar als ik er even een kritische vraag bij mag stellen, wat is er dan voor nodig om:
1) te durven kijken naar wat anders kan zijn en
2) aan te nemen dat iets anders ook kan werken of waar kan zijn?
Probeer ook nu maar eens iets anders te beweren dan de gevestigde orde kent. Is de 1e menselijke reactie dan anders dan de afgelopen 2000 jaar?

Wanneer je het mij vraagt, raken kennis, apparaten en bronnen van achterhaald, gegarandeerd. Hoe zouden we met dit in het achterhoofd over 50, 100 of 1000 jaar op onze huidige aarde en onze manieren van geneeswijzen terug kijken? Wat zijn nu de kreten en uitspraken die weerstand oproepen en waarvoor berekeningen, discussies en acties om het te weerleggen uitgevoerd worden? Interessant vind ik dat! Welk taboe van nu is wellicht dé waarheid van de toekomst? Als we onze huidige meningen en bevindingen los durven laten ben ik nieuwsgierig naar de mogelijkheden die ontstaan. En wat is het effect daarvan op onze vitaliteit?! Maar om mogelijkheden te zien, in plaats van “eerst willen weten…”, moeten we eerst de angst en weerstand op verandering in/van het bekende loslaten, net als vroeger, toen we nog dachten dat de aarde plat was….