Lang geleden…

Ja, het is lang geleden dat ik een blog schreef en mijn ervaringen hier met jullie deelde. Dat komt voornamelijk door 2 auto ongelukken in 9 maanden tijd. Het heeft me letterlijk en figuurlijk een duw in mijn rug gegeven, van rijbaan doen veranderen, maar vooral tot stilstand gebracht.

free_227245En de stilte heeft me geïnspireerd. Ik sprak in die tijd met verschillende mensen en ontdekte een patroon in de mensen die over rust spraken. Mensen die het vonden als ze met vakantie waren, in retraite gingen of net als ik met ziekte of een ongeval te maken hadden. Weet je wat me opviel? Ze spraken over geluk, zelfinzicht en innerlijke rust alsof het met elkaar samenhing. Nu snap ik het, ik heb het zelf ervaren. De stilte bracht mij innerlijke rust en de innerlijke rust brengt balans!

 

Je kan het vergelijken met de volgende metafoor:

Een kloosterlinge kreeg op een dag bezoek van reizigers.  Belangstellend vroegen zij wat het leven in stilte en afgezonderd voor nut had.
De kloosterlinge, die net met een emmer water haalde uit een diepe bron, stopte zijn werkzaamheden en zei: ‘Kijk eens in de bron en vertel me wat je ziet.’
De reizigers tuurden naar het water en zeiden: ‘Wat zouden we moeten zien? We zien helemaal niets.’

Enkele minuten later herhaalde de kloosterlinge haar vraag. ‘Kijk nog eens in de bron en vertel me wat je ziet.’
De mensen keken weer en zeiden enthousiast: ‘We zien de weerspiegeling van onszelf!’

‘Dat is de kracht van de stilte,’ legde de kloosterlinge uit. ‘Ik was water aan het putten en door de emmer in het water was het water onrustig. Nu is het rustig en kunnen jullie jezelf zien. De stilte van meditatie zorgt ervoor dat je jezelf kunt zien. Maar blijf nog even hier wachten. ‘

Enige tijd later zei de kloosterlinge weer: ‘Kijk nu nog een keertje in de bron. Wat zien jullie nu?’ De reizigers tuurden de diepte van de bron in en riepen: ‘We zien de stenen op de bodem van de bron!’ ‘Juist,’ beaamde de kloosterlinge, ‘als je maar lang genoeg wacht en één wordt met de stilte, kun je de grond, de kern van alles aanschouwen.’

‘Je geest is als water. Bij onrust is het moeilijk om door de oppervlakte heen te kijken, maar in volledige rust wordt alles helder. ‘

Je herkent het verhaal misschien uit het boek: De kleren van de yogi

 

Mijn vitaliteitstip:
Plan elke dag een moment van niets doen in!

 

Eerder vertelde ik al over het ongeluk van oktober vorig jaar. Afgelopen juli had ik een 2e auto ongeluk. In beide gevallen voelde ik me geduwd. Lichaam en geest zijn één is mijn overtuiging. In een volgende blog vertel ik je vooral over het fysieke effect en leg ik uit hoe stresshormonen mijn leven afgelopen jaar hebben beïnvloed.